Garncarstwo a programowanie


Cytat dnia

Na dziś odrobina programistycznej filozofii, którą można podsumować słowami: Ucz się przez praktykę. Cytat pochodzi z książki Art & Fear” by David Bayles & Ted Orland.

art-and-fear-page-29

Podczas pierwszego dnia zajęć kursu ceramiki profesor ogłosił zasady, wedle których podzielił klasę na dwie grupy. Wszyscy siedzący po lewej stronie mieli być oceniani wyłącznie na podstawie ilości wytworzonych produktów, natomiast ci po prawej stronie – na podstawie jakości. Zasady były proste: ostatniego dnia profesor miał zważyć produkty wytworzone przez grupę “ilościową”. 22kg miały dawać ocenę bardzo dobrą, 18 kg – dobrą, itd. Grupa oceniana podczas tego kursu za jakość miała przygotować tylko jeden garnek. Musiał on być idealny, jeśli chcieli otrzymać ocenę bardzo dobrą.

Gdy przyszedł czas oceniania, stała się rzecz niezwykła – okazało się, że najlepsze garnki został wyprodukowane przez grupę ocenianą za ilość. Wyglądało na to, że podczas, gdy grupa “ilościowa” zabrała się do pracy, czerpała doświadczenia ze swoich błędów i w ten sposób uczyła się, grupa “jakościowa” zaangażowała się tylko w teoretyczne dyskusje o jakości i finalnie uzyskała znacznie gorszy efekt.

Garnki, a programowanie

Analogia do życia programisty jest chyba oczywista – teoria jest ważna, ale dopóki nie zakodujesz teorii, to tak naprawdę jej nie znasz. Prawdziwą sztuką jest umieć znaleźć właściwe proporcje pomiędzy tymi dwiema drogami, tak aby rozwijać się przez praktykę.

Źródło

Notes on the book “Art & Fear” by David Bayles & Ted Orland

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.